جلوگیری از تبدیل گرمکنهای مادون قرمز در حمام به منبع خطر
قرار دادن گرمکن مادون قرمز در حمام، در واقع مانند رویارویی با بخار و رطوبت است. همانطور که هر کسی که تا به حال سوئیچ را با دستهای خیس فعال کرده، میداند، آب و الکتریسیته دوستان خوبی نیستند. اگر عایقبندی مناسبی وجود نداشته باشد، ممکن است شوک الکتریکی یا مشکلات دیگری پیش بیاید.
در ادامه، نحوه مقابله ما با جنبههای فنی این موضوع را توضیح میدهیم تا از ایمنی این دستگاهها اطمینان حاصل شود.
جلوگیری از ورود رطوبت
نمیتوان از سیمهای معمولی برای اتصال این دستگاهها استفاده کرد؛ زیرا این سیمها در محیطهای پربخار آسیب میبینند. ما از سیمهای پوشیده شده با سیلیکون یا PTFE استفاده میکنیم؛ زیرا این سیمها در محیطهای پربخار آسیب نمیبینند.
محل خطرناک واقعی، جایی است که لامپ با منبع تغذیه در تماس است؛ اینجاست که معمولاً مشکلاتی پیش میآید. ما این نقاط را با لولههای حرارتی و اپوکسی با کیفیت صنعتی محکم میبندیم؛ این کار مانند یک لباس ضدآب برای لوازم الکترونیکی عمل میکند. اگر آب وارد ترمینالها شود، سوئیچ فوراً قطع خواهد شد؛ که این همان چیزی است که میخواهیم.
عایقبندی مناسب
هر بدنه این دستگاهها باید به زمین متصل شود؛ هیچ راه میانبری وجود ندارد. ما از آلومینیوم آنودایز شده یا فولاد پوشیده شده با پودر برای ساخت بدنه استفاده میکنیم؛ زیرا این مواد مسیری با مقاومت کم برای جریانهای الکتریکی فراهم میکنند.
هدف ساده است: اگر نشتی وجود داشته باشد، میخواهیم که دستگاه GFCI قبل از اینکه متوجه مشکل شویم، جریان الکتریکی را قطع کند. این همان لایه محافظتی «نامرئی» است که به ما اجازه میدهد در حمام گرم، بدون نگرانی، استراحت کنیم.
تعادل بین گرما و هوا
مشکل اینجاست که برای جلوگیری از ورود آب، باید محیط دستگاه کاملاً مهر و موم شود؛ اما اگر این کار بیش از حد انجام شود، سیمهای داخلی دستگاه آسیب خواهند دید. بنابراین، ما از بدنههایی استفاده میکنیم که امکان خروج گرما را فراهم کنند؛ اما در عین حال، از موانعی برای جلوگیری از ورود آب استفاده میکنیم.
یک توصیه نهایی: همیشه این دستگاهها را به پریزهای GFCI متصل کنید. قبل از فعال کردن دستگاه، از مگاهمتر برای بررسی مقاومت عایقبندی استفاده کنید؛ اگر مقاومت کمتر از ۲ مگااهم بود، یعنی نشتی وجود دارد. ابتدا مشکل عایقبندی را رفع کنید؛ سپس، و تنها در آن صورت، دستگاه را روشن کنید.